วันนี้กูคุยเอ็มกะส้ม ทำให้กู คิดถึงเรื่องๆ นึงแล้วใจหาย
คิดแล้วก็เศร้าๆ
กูไม่เคยคิดเลยว่า เวลาแบบนี้มันจะกลับมาอีกรอบ เร็วแบบนี้
เวลาแห่งการจากลา มันใกล้เข้ามาทุกทีแล้วซินะ
มาอยู่มหาลัย ร่วมๆก็จะครบ 4 ปีแล้ว มันมีทั้งสุข ทุกข์ สนุกสนาน เฮฮา บ้าบอ ไร้สาระ มาด้วยกันก็มากมายเหลือเกิน
คิดแล้วใจหายวะ เห็นกันมากอยู่ทุกวัน
ต่อไปนี้ ต่างคนต่างต้องแยกย้ายไปตามเส้นทางเดินของตนเอง
ช่วงเวลา แห่งมิตรภาพ กำลังจะหมดลงไปทุกทีๆ
เวลา จากที่เคยคิดว่า 4 ปี นานมาก แต่พอถึงเวลานี้ กูยังจำเรื่องราวของพวกมึงได้อยู่เลย
เหมือนพึ่งเกิดมาไม่นานนี้เอง
หลากหลายเรื่องราวแห่งความผูกพัน ที่มันมากมายจนกูคิดว่า มันเป็นความทรงจำที่ดีของกูนะ
ดีใจมาก ที่มีเพื่อนๆแบบพวกมึง และ ชาตินี้ คงไม่มีใครมีความจิงใจ แบบที่พวกมึงมีให้กูอีกแล้วละ
วันที่ทำเรื่องเปิ่นๆด้วยกัน โดดเรียน เข้าสาย ส่งโปรเจค ปั่นงานด้วยกัน มากมายเหลือเกิน
แต่
มิตรภาพและความผูกพัน ก็จะฝังอยู่อย่างนั้น ฝังอยู่ในความทรงจำของกู
กูรักพวกมึงนะ ไอ้คุณเพื่อนทุกคน
หากว่าคุณ "รักใครสักคน" . . .
เธอ . . . ลองมองดูฉันดีๆ
